De Domus

HOME

 
     
 

Indeling huis | Kledij | Kapsels | Schmink | Juwelen | Handwerk | Winkel

 
       
 

Romeinen kenden geen op maat gemaakte kledij.  De overtollige stof werd in vele plooien gedrapeerd wat de Romeinen mooi vonden.  Meer plooien betekende meer stof en dat kostte uiteraard meer.  Sociale status werd dus uitgedrukt door kledij.

Wol en linnen werd door heel de bevolking gedragen.  De rijken konden zich ook nog katoen en zijde veroorloven.  Dit zijde werd vanuit China ingevoerd.  Naast het materiaal van de stof bepaalde dus ook zoals reeds gezegd de grootte van het kledingstuk de sociale status.  Tenslotte telde ook de kleur mee.  Felle kleuren duiden op een hogere status aangezien men het stof meerdere malen moest verven om de felle kleur te bekomen.  Paars was de duurste kleur in de Oudheid en kwam in vele variaties voor.  Deze variaties lagen tussen roze over rood en felpaars.  In de Keizertijd werd paars de kleur van de keizers.

 
       
 

Onderkleed

     
 

Er is niet veel geweten over onderkledij bij Romeinen.  De afbeeldingen hiernaast zijn mozaïeken uit de Villa Romana del casale bij Piazza Armerina.  De afgebeelde vrouwen, gekleed in een soort bikini's, zijn aan het sporten. 

De Romeinen kenden geen aparte slaapkledij.  Ze droegen 's nachts een lange tunica met lange mouwen (tunica manicata) die men overdag ook binnenshuis droeg.  Op koude dagen droegen de Romeinen deze tunica ook onder hun gewone kledij.  Oorspronkelijk was deze tunica vervaardigd uit wol, maar naar het einde van de Republiek toe werd linnen steeds meer gebruikt.

 

 
 

 

   
 

Peplos

 

 

 
 

De peplos is een kledingstuk dat de Romeinen van de Grieken hebben overgenomen.  Twee stukken stof werden aan de zijkanten vastgenaaid.  Bovenaan bleef de stof volledig open.  Met twee fibulae (mantelspelden) maakte men de peplos vast op de schouders.  Dit gebeurde niet aan het uiteinde van de stof maar zo'n één vierde lager.  Het overtollige stof viel terug omlaag.  Tenslotte werd de peplos met een riem rond het middel vastgebonden.

 
   

 

 
 

Chiton

     
 

De chiton bestond uit twee grote stukken stof.  De lengte van de stof kwam overeen met de lengte van de vrouw en de breedte van de stof werd bepaald door de afstand tussen de vingertoppen van de uitgestrekte armen.  De twee stukken stof werd aan de zijkanten vastgenaaid.  Bovenaan werd de stof, met behulp van knopen, vastgemaakt over de armen.  Het aantal knopen kon per arm oplopen tot 7.  Hoe de chiton precies op de armen werd geknoopt, is niet goed geweten.  De twee stukken stof  overlapten mekaar niet, waardoor hedendaagse knopen uitgesloten kunnen worden.  Tenslotte werd de chiton met een riem rond het middel vastgebonden.

 
       
 

Stola

     
 

De stola was een kledingstuk dat enkel door getrouwde vrouwen werd gedragen.  Gelijkend op de peplos, bestond de stola uit twee stukken stof die aan de zijkanten werden vastgenaaid en bovenaan open gelaten.  In tegenstelling tot de peplos werd de stola wel bovenaan bij de punten vastgemaakt met fibulae en reikte de stola niet tot op de grond.  De stola werd over de chiton gedragen.

 
       
 

Palla

     
 

Wanneer een respectabele vrouw het huis verliet, droeg ze een palla.  Dit was een rechthoekig stuk stof dat ze rond haar lichaam drapeerde.  Tevens bedekte ze daarmee haar hoofd.  De palla kon op verschillende manieren gedragen worden.

 
       
 

Sandalen

     
  Romeinse vrouwen droegen sandalen die uit één stuk leder werden gemaakt.  De sandalen varieerden van de ons bekende teenslippers (solae) die dan met lederen repen rond de voet werden vastgebonden tot de carbatina, waarbij het leder rond de voet liep en er bovenop werd vastgemaakt met lederen repen.  Tijdens koude dagen droeg men sokken in deze sandalen.  

naar boven